COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION

COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION, TAMILNADU

Tuesday, July 31, 2018

“10 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால நான் ஒரு விவசாயி... 
இன்னிக்கு நான் என்னன்னு எனக்கே தெரியல....”

புதுக்கோட்டை மாவட்ட அகில இந்திய விவசாயிகள் மகா சபை கூட்டம் 24.07.2018 அன்று கந்தர்வகோட்டையில் நடைபெற்றது.
கூட்டத்தில் இககமாலெ மாநிலச் செயலாளர் தோழர் எஸ்.குமாரசாமி கலந்துகொண்டார். 25 விவசாயிகள் கலந்து கொண்டனர். விவசாய நெருக்கடி, விவசாயிகளின் பிரச்சனைகள் பற்றி கேட்கலாம் என நினைத்திருந்தோம். தோழர் எஸ்.கே வந்ததும் கூட்டத்தின் விவாத பொருள் மாறியது.
இன்னும் பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு விவசாயம் எப்படி இருக்கும்? கிராமங்கள் எப்படி இருக்கும்? கிராமப்புற இளைஞர்கள் என்ன செய்வார்கள்? இந்தக் கேள்விகளுடன் கூட்டம் துவங்கியது.
எதிர்பாராத பதில்கள் வந்தன. வந்திருந்தஅனைவரும் பேசினார்கள். அவர்கள் வெளிப்படுத்திய, வலியும் வேதனையும் தோய்ந்த சில விசயங்கள் இங்கு முன்வைக்கப்படுகின்றன.
விவசாயி சேகர்
விவசாயம் இருக்கும். கிராமங்கள் இருக்கும். ஆனால் எல்லாம் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் கையில் இருக்கும். நெருக்கடி தாங்காமல் விவசாய நிலங்களை விவசாயிகள் இன்று விற்க துவங்கியுள்ளனர். விவசாயத்தை நாசப்படுத்தி விவசாயத்தில் இருந்து விவசாயிகளை விலக்கி விட்டு கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் குறைந்த விலைக்கு நிலங்களை வாங்கி குவித்து, கிராமப்புற வேலை, விவசாய வேலை மட்டும் தெரிந்த விவசாயிகளை விவசாயக் கூலியாக்கி குறைந்த கூலிக்கு அடிமைகளாக வைத்திருப்பார்கள்.
விவசாயி கோவிந்தராஜ், வீரடிப்பட்டி
விவசாயம் பத்து வருடம் என்ன இன்னும் 5 ஆண்டுகள் கூட தாங்காது. விவசாயம் மீளமுடியாத நெருக்கடியில் என்னை தள்ளி விட்டுவிட்டது. தண்ணீர் மட்டம் குறைந்து விட்டது. போர்வெல் போடும் செலவு அதிக மாகிவிட்டது. போர் பழுதுபட்டு போகிறது. இதனால் அடிக்கடி கடன்பட்டு கடனை அடைக்க முடியாமல் மேலும் மேலும் கடன் காரனாக மாறிக் கொண்டே இருக்கிறேன். ஒரு மூட்டை கடலை ரூ.4000க்கு வாங்கி ஒரு மூட்டை கடலை பருப்பு ரூ.4000க்கு விற்கிறேன். (4 மூட்டைகள் கடலையை உடைத்தால்தான் ஒரு மூட்டை கடலை பருப்பு வரும்). ஒரு வாழைக் கட்டைக்கு ரூ.150 செலவு செய்து ரூ.100க்கு விற்கிறேன். என்ன நிலைமை இது? இது எப்படி மாறும்? மாறாது. நிலத்தை விற்று கடனை கட்டிவிட்டு திருவோடு கையில் ஏந்தி போக வேண்டியதுதான் பிச்சைக்காரனாக.
விவசாயி சரஸ்வதி
எனக்கு சொந்தமாக போர்வெல் போட முடியவில்லை. தனியார் போர்வெல் மூலம் வாடகைக்கு, காசுக்கு தண்ணீர் பாய்ச்சி விவசாயம் செய்கிறேன். தண்ணீர் தருகிறேன் விவசாயம் செய்யுங்கள் என சொல்லிவிட்டு தேவையான நேரத்தில் தண்ணீர் தராமல் இழுத்தடித்து விவசாயத்தைக் கெடுத்து எனது நிலத்தையும் அவர் வாங்கி விடலாம் என்று நினைக்கிறார்.
பகலில் அவர்கள் தண்ணீர் பாய்ச்சிவிட்டு இரவு நேரத்தில் அதுவும் இரவு 1 மணி, 2 மணிக்கு வரச் சொல்வார்கள். இப்படி பல நாள் காத்து கிடந்து என் கணவர் உடல் நலம் கெட்டு நோயாளியாக மாறிபோனார்.
எனது நிலத்தில் சோளம் போட்டு ரூ.70 ஆயிரம் விற்றது. அதில் தண்ணீர் காசு, சோளம் விதை, உரம் கூலி என ரூ.60 ஆயிரம் செலவு ஆகிவிட்டது. மீதி ரூ.10 ஆயிரம்தான் மிச்சம் அதுதான் எங்கள் உழைப்புக்கு. என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை.
ஆண்களுக்கு விவசாய வேலை அதிகம் இல்லை. களை எடுத்து நடவு நடுதல், இப்படி பெண்களுக்கு மட்டும்தான் வேலை. அதிலும் குறைந்த கூலி அதையும் வாரவட்டிக்காரன் பெண்களுக்கு கடன் கொடுத்து அவர்களிடம் பெற்றுக் கொள்கிறான்.
விவசாய கூலி வளத்தான்
10 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நான் ஒரு விவசாயி. இன்னிக்கு நான் என்னன்னு எனக்கே தெரியல.
விவசாயி சக்திவேல்
விவசாயத்தை இன்றே விட்டுவிடலாம் என நினைக்கிறேன். கடன் வாங்கி விவசாயம் செய்தால் கடனைக் கூட கட்ட முடியவில்லை. மரவள்ளி போடும் விவசாயியிடம் அதிக விலை வைத்து வாங்கி விடுகிறார்கள் விவசாயிகள். அதை பார்த்து இந்த விவசாயம் பரவாயில்லை என நினைத்து அனைவரும் மரவள்ளி போட்டால் மிகமிக குறைந்த விலைக்கு கேட்கிறார்கள். துவக்கத்தில் சிலரிடம் உளுந்து அதிக விலைக்கு வாங்கிவிடுகிறார்கள். உளுந்து விவசாயம் அதிகரித்த பிறகு அதற்கு ரூ.30 என விலை தருகிறார்கள், இனி விவசாயம் செய்ய முடியாது. இடுபொருளுக்கும் விளை பொருளுக்கும் வியாபாரிதான் விலை வைக்கிறார்.
விவசாயி செந்தில்குமார்
தண்ணீர் பிரச்சனைதான் முதன்மையானது. ஏரி குளங்கள் பாதுகாக்கப்படனும். காவிரி நீர் நமது பகுதிக்கு கொண்டு வர முயற்சிக்க வேண்டும். பத்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு இல்லை, இன்றைக்கே கிராமப்புறத்தில் இளைஞர்கள் இல்லை. இளைஞர்களின் எதிர்காலத்தை காப்பாற்றும்  அளவுக்கு விவசாயம் இல்லை.
விவசாயி சோதிவேல்
எங்களது புனல்குளம் ஊராட்சியில் பல போர்வெல்கள் இருந்தன. தற்போது பல காரணங்களால் விவசாயத்தை விட்டுவிட்டு தினக் கூலிகளாக பல வேலைகளுக்கு தஞ்சை செல்கிறார்கள். பத்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு நினைத்து பார்க்க முடியவில்லை.
விவசாயி கோவிந்தராஜ், (கருப்புடையான்பட்டி)
அரசாங்கம் விவசாயிகளுக்கு தரதாச் சொன்ன எதுவும் ஏழை நடுத்தர விவசாயிகளுக்கு கிடைப்பதில்லை. எனக்கு 5 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. தண்ணீரும் பிரச்சனையாக உள்ளது. எனவே சவுக்கு போட்டு உள்ளேன். இப்பவே விவசாயத்தை  விட்டுவிட்டேன். எனது மகன் விவசாயத்தில் இல்லை. கிராமத்திலும் இல்லை.
விவசாயி பழனியாண்டி
எனக்கு 7 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. போர் தண்ணீர் போதுமானதாக இல்லை. கடன் வாங்கி விவசாயம் செய்கிறேன். திரும்ப கட்டியது போக மீண்டும் கடன். எனக்கு வேறு வேலை தெரியாது. எது வரை போகும் என தெரியல.
இப்படி விதவிதமாக துன்பம், துயரம் தோய்ந்த பிரச்சனைகள் முன்வைக்கப்பட்டன. கூட்டத்தில் கந்தர்வகோட்டை ஒன்றியத்திற்கு மட்டும் 15 பேர் கொண்ட ஏஅய்கேஎம் அமைப்புக் கமிட்டி உருவாக்கப்பட்டது. இன் னும் 5 ஒன்றியங்களில் எஅய்கேஎம் கமிட்டி அமைக்க முடிவு செய்யப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 20, 2018ல் ஏஅய்கேஎம் சார்பாக 500 விவசாயிகளை திரட்டி விவசாயம் காப்போம், ஜனநாயகம் காப்போம் நிகழ்ச்சி நடத்த முடிவானது.

தொகுப்பு: பழ.ஆசைத்தம்பி

Search